Climbing to the sky!!

Έπειτα από καθυστέρηση μιας εβδομάδας, λόγω καιρικών συνθηκών -και αναμονή πολλών χρόνων- έφτασε η μεγάλη στιγμή της απογείωσης. Μιας απογείωση χωρίς την προσθήκη εισαγωγικών, μιας και ήταν 100% κυριολεκτική!!
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα ως είχαν από την αρχή.Μέσα Μαρτίου και οι φίλοι μου αποφάσισαν για μια ακόμα φορά να με εκπλήξουν ευχάριστα,  με το δώρο τους για τα 26α γενέθλιά μου.Και αυτό δεν ήταν άλλο από την απίστευτη εμπειρία μιας μισάωρης πτήσης  με Cessna πάνω από την συμπρωτεύουσα, κατά την διάρκεια της οποίας-άκουσον άκουσον- θα μου δινόταν η δυνατότητα να κρατήσω τα πηδάλια του αεροπλάνου για κάποια λεπτά της ώρας.Όσο και να έτριβα τα μάτια μου, την μέρα που μου το παρουσίασαν, η πρόκληση για μια αξέχαστη και αφ' υψηλού εμπειρία παρέμενε εκεί μπροστά μου, απόλυτα αληθινή και μερικές ημέρες μακριά από  την πραγματοποίησή της.
Έτσι η Κυριακή 25.4.2010 έμελλε να είναι μια ιστορική για μένα μέρα.Άμα τη άφιξή μας στο αεροδρόμιο Μακεδονία και συγκεκριμένα στον χώρο της αερολέσχης Θεσσαλονίκης, ακολούθησε ενημέρωση σχετικά με τα Cessna, την αερολέσχη, το χειρισμό αεροπλάνου ,διεθνείς κώδικες και πολλά ακόμα άκρως ενδιαφέροντα.Ήθελα να ρωτήσω τόσα πολλά αλλά παράλληλα η δίψα για την πτήση ήταν ακόμα μεγαλύτερη.
Συνεπώς ήγγικεν η ώρα για την αναχώρηση μας.Αφαίρεση των 'remove before flight',είσοδος στο SX-AVP Cessna C172 Skyhawk, ξενάγηση από τον έμπειρο και ιδιαιτέρως ενημερωτικό πιλότο μας, το απαραίτητο check οργάνων και λειτουργιών, άδεια από τον πύργο ελέγχου και ..έτοιμοι για απογείωση.Ακολούθησε τροχοδρόμηση στον διάδρομο του 'Μακεδονία' στην οποία προσπάθησα να το οδηγήσω με τα πηδάλια διεύθυνσης και τα φρένα πάνω στις προκαθορισμένες κίτρινες γραμμές πορείας.Και για πρώτη φορά πιστεύω ότι δεν πήγα και άσχημα.
                                        

                                          

                                          
Η συνέχεια ακολούθησε συγκλονιστικότερη.Το μονοκινητήριο άρχισε να σκαρφαλώνει στους ουρανούς έτοιμο να χαρίσει 30λεπτα απόλαυσης .Όταν σταθεροποιηθηκαμε λίγο κάτω από τα 2000ποδια, έγινα ο απόλυτος κάτοχος των πηδαλίων του.Η αίσθηση δύσκολα περιγράφεται.Νιώθεις κυριευμένος από αδρεναλίνη και το μυαλό να πιάνει υψηλές στροφές, πολλές παραπάνω από τις 2500 περίπου στροφές/λεπτό του Cessna.Που να πιλοτάρεις και solo.H επαφή μου κράτησε κοντά στα δέκα λεπτά και ολοκληρώθηκε με στροφή 180ο πάνω από το εργοστάσιο του Τιτάνα.Στην συνέχεια ανέλαβε δράση η φωτογραφική με σκοπό να κρατήσει τα πειστήρια του εγχειρήματος.Κυριολεκτικά δεν προλάβαινα να απαθανατίζω μαγευτικές εικόνες της νύφης του Θερμαϊκού.Λευκός Πύργος, παραλία, λιμάνι, Πανόραμα , Χορτιάτης, Σέδες και πολλές ακόμα περιοχές της Θεσσαλονίκης τις έβλεπα live από ψηλά, σαν να κοιτούσα το Google earth.Ιδού και μερικά από τα αποδεικτικά για του λόγου το αληθές:

                                        

                                        

                                          

                                           

H προσγείωση αποτέλεσε το έναυσμα για σκέψεις περαιτέρω ενασχόλησης με την κατάκτηση των αιθέρων.Ποιος ξέρει , ίσως κάποια μέρα να σας πετάξω για καφέ σε κάποιο νησί του Αιγαίου.

                                                                                

Εν κατακλείδι και αφού πατήσαμε έδαφος είδαμε από κοντά ένα ιστορικό διπλανο που συντηρείται και φιλοξενείται κάτω από την στέγη των shelter της Αερολέσχης, έτοιμο να διηγηθεί ιστορίες από την συμμετοχή του στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, το Boeing Stearman.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδίας όλους τους φίλους μου που μου προσέφεραν μια αξέχαστη εμπειρία και μια ευκαιρία να ζήσω κάτι που δύσκολα θα πίστευα ότι θα πραγματοποιούσα καθώς και να τους διαβεβαιώσω ότι η κίνησή τους με έστειλε στα 'ουρανια'.Ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λοιπόν σε όσους συνετέλεσαν στην εν λόγω πτήση, αλλά πάνω από όλα, γιατί μαζί με την οικογένεια μου, αποτελούν το μεγαλύτερο και σταθερότερο κεφάλαιο και στήριγμα στη ζωή μου!

Υ.Γ  Το εν λόγω δώρο καθώς και πολλά άλλα ανάλογα extreme και πρωτότυπα δώρα μπορεί να τα βρει και να τα παραγγείλει όστις ενδιαφέρεται , στο www.dreamdays.gr.

26 Μαρτίων!!

Ακόμα ένα έτος προστέθηκε την σήμερον στο βιογραφικό της ζωής μου!Αρκετές νέες εμπειρίες, γνωριμίες, χαρές και απογοητεύσεις συνέθεσαν τα επιπλέον στοιχεία που βαραίνουν τους 26χρονους πλέον ώμους μου.Ακούω με μεγάλη συχνότητα και απο ανθρώπους που εχουν προσπελασει αυτά τα χρόνια, ότι για τον άνδρα τουλάχιστον, το διάστημα 25 με 30κάτι είναι το καλύτερο, πιο γεματό (το γε και με 'α')και παραγωγικότερο στην διαδρομή της ζωής του .Συνεπώς, παρηγοριέμαι στην ιδέα οτι έφτασα στην απαρχή της πιο λαμπρής περιόδου.
Όσον αφορά την αμέσως προηγούμενη ανάρτηση του παρόντος blog, οι προβλέψεις μου για τα Οσκαρ στην πλειοψηφία τους έπεσαν έξω, όπως ακριβως και σε λοιπά παίγνια τυχερά και μη τελευταία.Πάντως θεωρώ το ανατρεπτικό κατ' εμέ Avatar, τον μεγάλο αδικημένο της λαμπερής βραδιάς της απονομής των βραβείων της ακαδημίας.Και σίγουρα τον Cameron ως αυτόν που μετάνιωσε περισσότερο που πέρασε το κόκκινο χαλί το εν λόγω βράδυ.
Θα κλείσω την ιστορική -ελέω γενεθλίων- αυτή ανάρτηση με κάτι που συνειδητοποίησα πρόσφατα, αναζητώντας (αν υπάρχει) την ερμηνεία του. Παρατήρησα λοιπόν, ότι από όσα τουλάχιστο μπορώ να θυμηθώ απο τα βραδινά (ή πρωινά συνηθέστερα) ονειρά μου, βλέπω με ανησυχητική συχνότητα τεράστια, αμέτρητων ορόφων, πολλαπλών κατευθύνσεων και αλληλοδιασταυρούμενα ασανσέρ(ναι, βλέπω και οριζόντιας φοράς απο δαύτα!!).Σε αυτό το πλέγμα ανελκυστήρων, μέσα στο οποίο το 'ταξίδι' εναλλάσεται σε ορόφους είτε με θετικό είτε με αρνητικό πρόσημο μπροστά,και στο οποιο παρεπιμπτόντως είμαι πάντα μέσα, μόνος ή με παρέα, νιώθω έναν υποδερμικό φόβο για το άγνωστο καθώς και φόβο μακροχρόνιου εγκλεισμού σε μικρό χώρο.Δυστυχώς δεν γνωρίζω να ερμηνεύω όνειρα και εν προεκτάσει το ασυνείδητο. Επιπρόσθετα οι λιγοστές ως τώρα αναζητήσεις περί αυτού, απέβησαν άκαρπες.Πρόκειται να εξακριβώσω όμως σύντομα την ερμηνεία τους και έπειτα θα ακολουθήσει αναδημοσίευση της στον παρόντα διαδυκτιακό χώρο.Μέχρι τότε να είστε πάντα καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα!